“ALL’LLAHU i lajmëruar nga Muhammedi(s.a w)”

AHMED HULÛSI

KITSAN

<<ALL’LLAHU>> I LAJMËRUAR NGA MUHAMMEDI

(s.a.w)

<<ALL’LLAHU>> sipas Kur’ani El-Kerim

AHMED HULUSI

Përktheu nga frengjishtja

L.KULLASHI

Për hollësi mbi autorin dhe botimet e tij drejtojuni shtpisë botuese KITSAN-STAMBOLL

Ticathane Sokak N°:41

34400 Cağaloğlu-İstambull/TURQUIE

Phone: (212)513 67 69

Telefax: (212) 511 51 44

Ua kushtova këtë libër vëllezërve të mi në mbarë botën , që e kanë arritur të VËRTETEN dhe e jetojnë ATË

A.HULÛSI

Njohja e të gjitha njohjeve është njohja e “ALLAHUT”, nuk ka njohje pa njohjen“ALLAHUT”!

Ahmed HULUSI

La ilahe ill-ALLAH

Nuk ka Zot, vetëm ALL’LLAHU ËSHTË !

Sikur të gjitha veprat eAhmed HULUSIT, as ky liber nuk ka drejt autorsie .

Me kusht që t’i mbetet besnik testit burimor , libri i përkthyer mund t botohet,

shtypet , shumëzohet nga të gjithë . Shkenca e ALL’LLAHUT nuk mund të shpërblehet .

“Ata nuk madhëruan ALL’LLAHUN me madhërinë e TIJ të vërtetë....”[22-74]

“ Nuk e ke parë ti (Muhammed)atë që duke e ditur , dëshirën(epshin) e vet e respekton si ZOT.të vetin ...?”[45-23]

“ Mos adhuro , pranë ALL’LLAHUT , asnjë zot tjetër.....”[28-88]

“Thuaj : Është ALL’LLAHU” , dhe lëri të tjerat !...”[6-91]

Pasqyra e lëndës

Parathënja (e përkthimit anglisht)

Hyrja -autori

1)Përfytyrimet e ALL’LLAHUT në të kuptuarit e ALL’LLAHUT

2)Kuptimi i fjalës së NJËSISË

3)Adhurimi dhe Detyrimi

4)Kumti i sures së NJËSISË

5)Kufijtë e pesë shqisave

6)ALL’LLAHU nuk ka qendër

7)Nuk ka shpallje për ALL’LLAHUN

8)ALL’LLAHU nuk lind

9)ALL’LLAHU nuk është i lindur

10)Përshkrimi i ALL’LLAHUT në KUR’AN

11)ALL’LLAHU nuk është një Zot

12)Mëkati kundër vetvetes

13)Truni njeriut dhe veprimet e tij

14)Faktet lidhur me fatin

15)Bota e të përfytyruarit (Khajal)

16)Sistemi i jetës

17/18)Ç’far ka përtej vdekjes ? Njëmendësia e vdekjes –Zbatoni për përfitimin tuaj

19)Zbatoni në dobinë tuaj vetjake

20)Zbatimi më i rëndësishëm “DHIKRI”

21)Paragjykimet tona mbulojnë të kuptuarit tonë

22)Veprimet pasqyrojnë individin

23)NJËSIA e “EKZISTENCËS” NJËSI e “soditjes”

“Wahdad-i Wuxhud” “Wahdad-i Shuhud”

Parathënia (e përkthimit anglisht)

Miku im!

Nuk është e rastësishme që ju tash t’a kini në duar, një libër të veçantë , i cili shpjegon domethënjen e emrit <<ALL’LLAH>> si dhe ekzistencën e njëmendtë të njeriut , në një mënyrë tjetër, e panjohur kjo deri tash për ju ,e në pajtim të njëmendtë me mësimet e Muhammedit ( paqja dhe bekimi qofshin mbi te), dhe duke u mbështetur mbi KUR’ANIN e shenjtë .

Para së gjithash , do të dëshiroja të theksojë se qëllimi im i vetëm, duke përgatitur këtë përkthim, ka qenë t’a arrijë këtë shkencë të njëmendtë të Muhammedit (paqja dhe bekimi qofshin mbi te) ,dhe këtë të kuptuar të vërtetë <<t’ALL’LLAHUT>>, në mënyrë që t’ua komunikojë aq sa është e mundur , atyre që më pyesin , qofshin ata besimtarë ose jobesimtarë ; pra nga penda e Zotri Ahmed HULUSI ! .

<<ALL’LLAHU i lajmëruar nga MUHAMMEDI>> , është përmbledhje esesh , të riprodhuara nga fjalimet (diskurset)) e Ahmed Hulusit , të bashkuara në burim në një libër , i shkruar në turqisht më 1989 ..Siç do t’a hetoni ju vet , qëllimi kryesor i këtij libri është të shpjegojë se kurrë nuk ka ekzistuar kurfar ZOTI dhe se paragjykimet mbi temëm e një ZOTI , të ngulitura në mendjet e njerëzve ose të diskutuara në qarqet religjioze , nuk i përgjigjen në asnjë mënyrë të kuptuarit të ALL’LLAHUT, i lajmëruar nga Muhammedi. Në mënyrë prozaike, të kuptuarit e ALL’LLAHUT të lajmëruar, do të rishqyrtonte plotësisht pikpamjet e secilit mbi jetën , mbi organizimin duke iu bashkuar atij , poashtu mbi vet ekzistencën e vet, dhe aq më parë, këndvështrimi tij mbi ekzistencën. Kështu , trajtimi(qasja) tradicional i religjionit si insitucion i veçuar(izoluar) nga pjesa tjetër e jetës , do të shfaqet i pabazë derisa të shofim se ç’ofron ky lloj i të kuptuarit të njëmendtë.

Duhet të thuhen disa fjalë mbi përkthimin anglisht.

Edhepse jam përpjekur t’i mbetem besnik tekstit burimor , aq sa ka qenë e mundur, duke ndërmarr këtë përkthim të parë të veprave të Zotriut, vlenë për t’u theksuar që disa shprehje , të cilat i kam përdor , mund të mos kenë kuptimin e njejt në tërsinë e saj , duke pasur parasysh veçoritë strukturore të të dy gjuhëve të ndryshme..

Në fund të faqes kam shtuar shënime të shkurtëra shpjeguese , lidhur me temën e neofiteve, si dhe njoftime plotësuese, mbase kjo ishte e domosdoshme . N’italik i shënova ajetet e Kur’ANIT të Shenjt si dhe sentencat e Sufistëve të përshtatura n’arabisht., për ata , të cilët tashmë janë familjarizuar me literaturën islame.

Numrat e kaptinave të secilit ajet të Kur’ANIT të Shenjtë , janë shënuar me sa vijon “( 57:3)”,që shënon ajetin tre të kaptines 57.

Ju lutem shënoni po kështu se të gjitha referimet që i bëhen”burrit” ose “atij”.vlejnë njëkohësisht edhe për “gruan “ ose “ajo”shenjojnë njësoj edhe “gruan”, vetëmse thënë.ndryshe .

Njëherit , me këtë rast , do t’i falenderoja sinqerisht , të gjithë miqt , të cilët kanë gjetur kohë të më ndihmojnë në korrigjim dhe në botimin e kësaj vepre. .

Ne i ftojmë të gjithë, kushdoqoftë , pamvarsisht se kush është ai , të na bashkohet në këtë rrugëtim të njohjes së” ALL’LLAHUT “e kështu t’a njohim VET VËRTETËSINË TONË TË KULLUAR. Bashkojuni këtij rrugëtimi në të kuptuarit të gjendjes së njëmendtë të <<ATIJ>> , që është i pambarim dhe i pa kurfar lloj kufish, që të jetësoni ndërgjegjën Universale të vet vetëekzistencës tuaj dhe të gjendet<<ALL’LLAHU>>, Krijuesi juaj , në QENËSINË tuaj , e jo në mënyrën më të largët .(lexo – pra (jo)kërkimi ALL’LLAHUT, larg nesh , diku jasht nesh).

Pastroni zemrën tuaj nga kërkimi ose mohimi i një zoti i ndodhur diku në hapësirë , largë jush , gjë që është plotësisht iluzore (e rrejshme), dijeni se <<ALL’LLAHU>> nuk është i përfytyruar, <<AI >>nuk është një zot , <<AI>> është vetëm <<AI >>që nuk ka ekzistuar kurrë,që është <<Unik nga vet-AI >>(që është vetvetiu), prandaj ekziston ajo që ju e quani “vetëekzistimi juaj”. Shikoni të Vërteten dhe përdoreni si ilaq duke u futur në fshehtësitë si :

“ Cilido që njifet , njef Zotin e vet”.

Ose sikur që thoshte h.Aliu :“Ju e përfytyroni vetveten të veçuar dhe të vogël , ndërkaq brenda jush është një Gjithësi , njera nga më të mëdhatë .”

Dhe siç thoshte Muhidin ibn Arabiu :
“Ata që e shofin të dashurin e tyre këtu, janë ata që do t’a shofin nesër

Ate që ata njohin nga i dashuri këtu , Janë ata që janë të verbër këtu”.

Mendoj që kjo është një nismë e paraqitjes së shkencës së Ahmed Hulusit , për njerëzit , përtej Turqisë ,dhe përreth botës , jam i sigurt që asnjeri nuk do të mund t’a kryente një shërbim më të mirë se sa duke ftuar cilindo që t’a ndajë një pjesë aq të afërtë të së vërtetës , duke e shpjeguar historinë e plotë të gjinisë njerzore.

Në fund dua të ngulmoj që as Zotri Ahmed Hulusi e as unë kurrë nuk kërkojmë kurfar të drejte të riprodhimit të autorsisë ose të përkalimit(transmetimit) të kësaj pune.Të gjithë që e dëshirojnë , mund t’a riprodhojnë dhe t’a përcjellin këtë shkencë , në çfardo mënyre qoftë dhe të botojnë librin, me kusht që të mbetet e pandryshuar forma e saj burimore . Kurfar kundërshpërblimi nuk do të kërkohet për diturinë (shkencën ) e ALL’LLAHUT .

Dasht ALL’LLAHU të na jap , të gjithë neve njohje nga drita e njohjes së TIJ.

Ahmed BAKI 27 shtator 1992

Bahçelievler/ISTAMBULL

Ps. Paragrafi fundit vlenë njësoj edhe për përkthimin në fr. Nga Dr.O.BENAISSA dhe për përkth. në shqip nga L.KULLASHI.

HYRJE

Ja libri ynë që është titulluar <<ALL’LLAHU i lajmëruar nga Muhammedi (s.a.w).>>Për shumicën prej nesh , ndoshta është një titull interesant . Do të pyeteshim ndoshta , përse të mos e titullonim vetëm “ALL’LLAHU”.

Në këtë libër ne do të përpiqemi të shpjegojmë sa të jetë e mundur më mirë se <<ALL’LLAHU>> nuk është një zot dhe se asnjëra nga variantet e zotit të sajuar në mendjet tona , e mbështetur mbi njohjet e gabuara , e asnjëra edhe nga paragjykimet tona , nuk pajtohet me <<ALL’LLAHUN>> siç na e ka paraqitur pejgamberi Muhammed (paqja qoftë mbi te (s.aw).

Në mendjen e secilit është një variantë e zotit , gadi tek të gjithë njerëzit , që nga më të parmët deri tek më të qytetëruarit . Është një zot që ne e duam herë herë , dhe ndaj të cilit ne jemi të zemruar në çastet tjera . Disa herë bile ne edhe e gjykojmë , e akuzojmë për veprimet e këqija dhe gabimet .Të themi të vërtetën shpesh ne e mendojmë si një gjysh të butë , të dashur , ose si një sulltan i tërbuar , i zemëruar që qëndron mbi një yll bukur më lartë mbi ne ose gjetiu në hapësirë .

1.Shkurtesa (s.aw)vihet përgjithësisht pas emrit të ndonjërit nga Pejgamberët e Islamit dhe do të thotë :( paqja dhe bekimi i ALL’LLAHUT qofshin mbi te)

Ka edhe prej tyre që kanë një mendje të kufizuar dhe përmbajnë qëndrimin se njëmend nuk ka zot, siç përfytyrojnë njerëzit dhe pohojnë se “nuk besojnë në ZOT”. Këta njerëz janë quajtur ate ose ateista .

Megjithatë as ateistat që nuk e njohin zotin , as ata që kanë një variantë të zotit në pajtim me ate që ua kanë treguar , nuk janë në rrjedha se ç’është<< ALL’LLAHU i lajmëruar nga Muhammedis.a.w)>> .

Ky libër është një përgjigje në këtë pyetje . Në vazhdim ne do të përpiqemi t’a shpjegojmë “ALL’LLAHUN” , të tillë siç është përkufizuar , shpjeguar dhe kumtuar nga Muhammedi , i cili është përpjekur të na e bëj të kuptueshëm , aq sa do të mund t’a kuptojmë ne.

Kapitulli” Njësisë” , ose surja e njësisë (Ihlâs)në Kur’an është pikëfillimi ynë . Shumica prej ne muslimëve jemi familiarizuar me këtë sure që nis me “Kul HU vall’llahu AHAD”...., megjithatë ne gadi të gjithë jemi të paditur sa i përket kuptimit të saj të thellë dhe të vërtetë . Kjo sure kaq e shkurt është konsideruar e barazflefshme me një të tretën e Kur’anit ; siç kanë bërë të ditur shumë shokë të Pejgamberit .

Themi qartë se është injorant (i paditur) ai i cili nuk din , kokëtrashë ai i cili nuk kupton, dhe ahmak, ai që nuk kupton , nuk kupton (interpretimin)!

Një vemendje e veçant në Kur’an i është kushtuar <<MENDJES>> dhe gjithnjë ai (Kur’ani ) u drejtohet mendjekthjelltëve(njerëzve të pajisur me dhuntinë e të kuptuarit ). Ata që nuk ishin të zotët t’a përdorin trunin (mendjen)e tyre , janë kritikuar rrept , dhe njeriut i bëhet thirje e ngutshme dhe e ngulmët që t’i kuptojë faktet , duke u shërbyer me zgjuarsinë e tij .

Disa individë që konsiderohen si intelektual , përkundër paaftësisë së tyre që të shërbehen me mendjen e tyre dhe të mendojnë si duhet , ndonëse padyshim janë shkolluar , përpiqen të gjejnë një shpjegim për të mbështetur ateizmin e tyre , duke quar përpara tezat e parme (me karakter primitiv mbi zotin dhe Kur’anin si dhe në shkrimet që nuk zbulojnë asgjë tjetër përveç kufizimit të trunit (mendjes )tyre .

Nëse vazhdojnë të ngulmojnë në mohimin e tyre të përfytyruar mbështetur mbi një njohje të gabuar , përfundimisht do të jenë të vetmit që do të vuajnë nga rezultatet e hulumtimeve të tyre .

Është për të vajtuar se si ne kurrë nuk e kemi kuptuar si duhet atë që Muhammedi , me nisjen e hyrjes së tij në religjionin e mrekullueshëm vënë theksin mbi faktin se nuk ka ekzistuar asnjë zot për t’u adhuruar ; dhe se vetëm<< ALL’LLAHU >>mund të mendohet , (të merret me mend), do të thoshte saktësisht!

Duke e menduar<< ALL’LLAHUN>> si një shkallë të lartë të zotit me të cilin ishte familiarizuar që nga kohët e erta , bota perëndimore ju ka ças trajtimit të çështjes nga një pikpamje krejtësisht e gabuar dhe ka humb , shumë largë , në rrjedhat e saj .

Më vjen keq të them se bota islame , marrë në përgjithësi , ka shpërfill <<ALL’LLAHUN e lajmëruar nga Muhammedi>> dhe se tash ndodhet me besim tek një lloj zoti që qëndron diku në qiell .

Kur zënkat e panumërta dhe të pambarim ndjekin rrjedhat e tyre mbi aspektet formale , parimi themelor i religjionit , besimi në<< ALL’LLAHUN >>dhe në çështjet e përkufizuara në bindje (Amentu), nuk janë diskutuar më fare . Ja përse ide të shumënumërta janë konsideruar si fakte të provuara dhe baza të zhvillimit të ideve të reja . Koncepti <<ALL’LLAHUT >>jap bazat e Islamit . Nuk ka zot për t’adhuruar , ka vetëm <<ALL’LLAH >>.

Ky pohim tregon poashtu se<< ALL’LLAHU >>nuk është një zot .

Ç’është pra <<ALL’LLAHU>>?

Në përgjigje të kësaj pyetjeje , Muhammedi ka kërkuar nga njerëzimi që të mos adhurojnë asnjë zot dhe t’a ruajnë t’ardhmen e rrezikuar duke u ushqyer me shpresa të rreme mbi zotin e përfytyruar .

Muhammedi , i cili e ka kumtuar Kur’anin , na ka pohuar se kurrë nuk ka ekzistuar një zot , se është vetëm <<ALL’LLAHU>> dhe se ka një sistem jete, e ata që nuk punojnë sipas tij do të vuajnë rëndë për shkak të sjelljeve (qëndrimeve ) të tyre

Nëse ne e besojmë jetën e pasvdekjes , është me një rëndësi të veçant që të kuptohet <<ALL’LLAHU>> , dhe të përgatitemi për një jetë të tillë duke e kuptuar ate mirë. Duhet të kujtojmë gjithnjë se koha e kaluar nuk mund të zihet kurrë .

Pas kësaj hyrjeje të shkurt , fillojmë përsiatjen tonë mbi<< ALL’LLAHUN e lajmëruar nga Muhamedi>> , dhe të shofim si na e bën të njohur Muhammedi<<ALL’LLAHUN >>.

PËRFYTYRIMET E ZOTIT DREJT TË KUPTUARIT E ALL’LLAHUT !

Shekuj me rradhë , njerëzimi ka qenë thellë i prirur n’adhurimin e disa gjërave sipas të kuptuarit tij dhe nën ndikimin e shtytjeve , me shpresë që të gjej strehim ose mbështetje tek disa gjëra ose në disa vende , .për shkak të paaftësisë dhe dobësisë vetjake që t’i kapërcej dukuritë e shumënumërta , të pashpjegueshme , të cilat e rrethojshin .

Prirje të këtilla si adhurimi, me shpresë për një ndihmë , një mbrojtje , dhe kërkim të suksesit ose arritjes , përfundimisht e kanë quar njeriun deri në përulje, të disa qenjeve , me shpresa të rreme , në plotësimin e dëshirave të tyre.

Nën ndikimin e prirjeve të tilla, njerëzit patën filluar t’i përkufizojnë disa gjëra të jashtme si hyjni , të cilat , sipas tyre,kishin aftësi dhe gjoja ishin të zotët t’ua plotësojnë atyre(pra idhujtarve) dëshirat dhe shpresat . Kështu njerëzimi hyri në periudhën e “adhurimit të zotave”. Duke i përkufizuar zotat e tyre si qenjet(krijesat) e para të denja për adhurim, njeriu qe shtyrë në adhurimin e mineraleve , bimësisë ose të kafshëve.

Shumë më vonë , ai pat kuptuar se këto krijesa ishin poashtu të vdekshme sikur edhe ai vet, dhe kursesi nuk mund t’ishin zota . Ishin pejgamberët ata që i patën drejtuar drejt kësaj kuptueshmërie, duke e mësuar(njerëzimin) se këto krijesa të gjalla mbi tokë nuk mund të jenë kurrë zota. Mirëpo çfar ndodhi , kur njerëzimi , pushoi t’i adhurojë hyjnitë e tyre shekullore, ktheu shikimin tjetërkah, nisi të kërkojë qenje tjera në qiell , të denja për adhurim, si zota të tyre, dhe nisi të adhurojë yje të ndryshme.

Dukuritë e ndryshme që i ndodhshin njeriut gjatë jetës së tij, të cilat ai nuk arrinte t’i kapte , t’i shpjegonte as t’i tejkalonte ato, pa ma mundur t’a njeh kështu as natyrën e misterit , bëhen shkas i krijimit të një autoriteti të jashtëm, i huaj për te, pra pranohet adhurimi i një “zoti” të përfytyruar(të menduar).

Njëkohësisht , me KUR’AN hudhet poshtë një ide e ngjashme , e cila kundërshton njëmendësinë (realitetin)shkencore, në pohimim vijues:”nuk ka zot(hyjni) “, e njohur kjo si formula e dëshmisë së Njësisë (kelimei-teuhid).

I shtrënguar që të adhurojë zjarrin dhe yjet , qysh moti , njerëzimi u burgos me shekuj, në fshikzën e ideve të saja hipotetike mbi hyjnoren, dhe kaloi jetën e tij i varur nga mjedisi vet, me paragjykime të tilla , në mungesë të një analize dhe të një rishqyrtimi. Nga dita në ditë , kjo fshikëz sa vinte e trashej dhe forcohej (ngurtësohej), kështuqë u bë e vështirë të dilej prej saj ; përfundimisht, njeriu bëhet një rob (skllav) i zotave që i pat sajuar vet, dhe q’atëherë nis të vetëqetësohet .

Kur Muhammedi(s.a.w) shpalli në Mekke se ishte i Dërguar i <<ALL’LLAHUT(Resul Allah)>>, kishte 360 idole vetëm në Qabe, secili përfaqësonte një hyjni. Njerëzit përpiqeshin të qetësohen duke i adhuruar këta 360 idhujë , që përfaqësonin 360 zota dhe secilit i bëjshin një nderim të thellë .

Nuk ishin të zotët të kuptonin iden mbi mosekzistimin e një zoti as në tokë e as në qiell, meqë asokohe nuk kishin kurfar ideje mbi përmasat e njëmendëta të Gjithësisë.(Sipas tyre) Një zot i tillë ishte një qenje që qëndronte mbi tokë ose në qiell , sundonte botën dhe banorët e saj . Ndonjëherë ndërhynte në punët e tyre , e ndonjëherë ua linte vet atyre , që t’i ndjek dhe t’i testoj sjelljet e tyre nga lartë , që t’i dalloj njëmendësisht. Kështu , ai mund t’i shpërblente ata që i përmbushnin dëshirat e zemres së vet, me parajsën e tij dhe t’i dënonte me zjarr dhe fer ata të cilët kundërshtojnë urdhërat e tij .

Me këso far preokupimesh , njerëzimi nuk mund të hiqte dorë nga asnjëra prej këtyre marrëzive , vetëm e vetëm që të gëzojë ndihmën e tij ose dashamirsinë karshi zotit tij , qoftë ai mbi tokë ose në qiell.

Siç njofton hz.Ymeri, zëvendësi(halifi) dytë pas vdekjes së Pejgamberit, kishte bile edhe adhurues të zjarrit (fetish)që kishin zakon të përgadisnin ëmbëlsira me figura idhujsh , duke paraqitur hyjninë e tyre , të cilëve u bënin nderim para se t’i hanin (ato).

Aq më tepër , me shpresa për ndonjë dobi nga zotat e tyre të menduar (hipotetik),ekzistimin e të cilëve e besojshin njëmendësisht, njerëzit asokohe e kishin zakon t’i flijonin , vajzat e tyre 8 vjeç , duke i varosur për së gjalli .

Fjala “zot” ka kuptimin “një qenje që adhurohet”, një qenje që madhërohet, lartëmadhëroret dhe nderohet , me shpresë që si kundërshpërblim të fitohet mbrojtja dhe bekimi . Ky zot, do të jap një seri urdhërash , dhe nëse ti do t’i bindesh (atij zoti) me besnikëri të plotë , vetëm me këtë kusht , do të mund të hysh në parajsën e tij dhe do të shpërblehesh me të mirat e shumta të kësaj bote.

Megjithate, nëse ju do t’a kundërshtonit atë dhe urdhërat e tij , kjo do të shkaktonte vetëm nxitjen e armiqësisë së tij dhe hakmarjen me pasoja të rënda torturash të pambarim , të cilat do të duhej t’i duronit.

Ja që në këtë periudhë adhurimesh hyjnore me besime aq të marra , të pakuptimta dhe të parme, Muhammedi a.s shpalli se ishte i Dërguar i ALL’LLAHUT (Resul-All’llah) , si resultat i kumtit(vajhit)dhe filloi t’ua parandalojë njerëzve adhurimin e hyjnive. Detyra e Muhammedit fillimisht nis me sygjerimin e kumtit(lajmin) , njerëzve , të formulës së dëshmisë së Njësisë (kelimei tewhid): “Nuk ka zot, ka vetëm All’LLAH”. Çfar do t thoshte saktësisht kjo formulë e dëshmisë së Njësisë ?

2)KUPTIMI I FJALËS SË NJËSISË

Kuptimi i fjalës “Lâ Ilâhe-Illa All”llâh “ përbën bazën e Islamit .

“Lâ ilâhe illâ All’llâh “ mund të shpjegohet thjesht “nuk ka zot, ka vetëm” ALL’LLÂH”.

Nëse do t’a zbërthejshim kuptimin e fjalëpërfjalëshëm : <<Lâ ilâ he >>: Lâ do të thotë “nuk ka”;”Ilâhe”do të thotë ZOT, Prandaj <<Lâ Ilâhe do të thotë :s’ka qenje(zot) për t’adhuruar>>!

Tash po përqëndrohemi vëmendshëm mbi këtë pikë....

Formula e dëshmisë së Njësisë fillon me “Lâ -ilâhe”, kështuqë theksi që në fillim vihet mbi pjesën e parë të kësaj formule (mohim i fuqishëm):”s’ka qenje për t’ adhuruar”(La-ilâhe).

Pastaj vazhdohet me shpjegimin e pjesës së dytë të formulës : “:III-Allâh.” Illa “do të thotë“vetëm”, ILLA- ALLÂH, pra <<vetëm ALLÂH >>!...(mund të themi edhe <<vetëm ALL’LLAH ka >>ose vetëm <<ALL’LLAHU është>>).

Është një pikë shumë shprehëse lidhur me të kuptuarit e kësaj pjese këtu. Disa individë që e kanë shqyrtuar religjionin nepërmjet rrugës së pranimit të verbër , largë tërë mendimit të dobishëm , bien lehtë në një gabim të rëndë , pavarsisht nga kultura dhe shkalla e tyre e njohjes. Duke përkthyer kumtin “Lâ-ilâhe-illallah”, në gjuhët tjera , dhe duke përdorë metodat e rëndomta të përkthimit nga gjuha arabe , ata çojnë në një gabim të rëndë të ftillimit (shpjegimit)si p.sh.: fraza në vijim do të përkthehej “lâ rajula illa Ali”, mund të jetë si “nuk ka njeri(burrë)përveç Aliut”ose edhe “ nuk ka një njeri(burrë si Aliu “ , “IIIa “duke sygjeruar një krahasim ndërmjet Aliut dhe një ekzistues pranë Aliut. Megjithatë , kur t’a përdorim të shoqëruar me fjalën “ALL’LLAH”, “IIIa“kurrë nuk mund të përkthehet “ nuk ka një zot si ALL’LLAHU “, çfar do të ndjellte një tjetër zot , i krahasueshëm me <<Ate>>, pra sikur ka një tjetër zot , “ilâh” , mirëpo që nuk do t’ishte në lartësinë(nivelin) e ALLAHUT(ose nuk është si ALLÂHU)..

Ndryshe , edhe vet folja “KÂNE” që në gjuhën arabe do të thotë“ishte “, humb kuptimin e vet të parë kur i ndajvihet fjalës”ALL’LLAH” për të shënuar “është”në kohën e tashme të dëftores , po kështu edhe fjala “Illa”del nga kuptimi i rëndomtë dhe e shoqëruar me ‘’ALL’LLAH”kuptohet në domethënien “vetëm”.(Pra nuk ka zot, vetëm ‘’ALL’LLAH”).

Të sjellim një shembull lidhur me foljen “KÂNE” Mbase ideja e<< ALL’LLAHUT >>është e lirë nga të gjitha kufizimet e kohës , fraza kur’anore “KANALLÂHU ĞAFUREN RRAHIMA”nuk përkthehet kurrë, “ALL’LLAHU ISHTE GAFUR. dhe Rrahim”(Falës dhe Mëshirëbërës) Njësoj edhe pjesëza” illa” , në “Illa All’LLÂH”do të duhej përkthyer vetëm e vetëm me”vetëm”, por jo me”tjetër”ose “veç-përveç”. Pra ideja e <<ALLÂHUT >>, kundërshton jo vetëm pranimin e një qenjeje jasht Tij , por edhe pranë Tij . Për të gjitha këto arsye , nëse fjalët si illa , kâna dhe të tjera të ngjashme që kërkojnë një ide të kohës ose të hapsirës duhet t’u ndajvihet emrit “ALL’LLAH”, ato do të duhej kuptuar në pëlqim me kuptimin që tregon emri “ALL’LLAH”, dhe të gjitha gabimet e ftillimit(shpjegimit) me përdorimin e zakonshëm duhet shmangur. Ndryshe , në mungesë të një vemendjeje më serioze që të evitohen gabime të tilla shpjegimesh, lihet hapësirë që ideja (koncepti) i përkthyer të mund të kuptohet si një zot dikund , një “illah”, përtej vet nesh , përtej njeriut dhe Gjithësisë.

Duke i pasur parasysh këto fakte për të kapur (kuptuar) plotësisht lajmin(kumtin) e sjellur në Fjalën e Njësisë , ne do të shofim se” nuk ka zot për të adhuruar , vetëm ALLÂH ka”.

Pasi t’a kemi përkufizuar qartë se “nuk ka zot , të adhurohet gjetiu,”illa All’llah “pason. Sikur që kemi shpjeguar me sipër, fjala “illa “duhet të kuptohet si “vetëm”ose” vet”siç është përdor këtu .

Sikur që” illa” është përdor e shoqëruar (ndajvënë)me emrin <<ALL’LLAH >>duhet të kuptohet si “vetëm”meqë nuk ka qenje tjetër me të cilën mund të krahasohet <<ALL’LLAHU>>ose krahas të cilit(es) ai mund të përkufizohet ose edhe me të cilin mund t’ishte i barabart.

Kjo temë do të diskutohet gjërsisht në botimin tonë t’ardhshëm “Ç’far tregoi(bëri të njohur) Muhammedi”.

Është e qartë tash mbase fjala “illa” është bashkuar me Emrin <<ALL’LLAH>> , do të duhej përkthyer gjithmonë me”vetëm”. Prandaj , përkthimi në frengjisht dhe në shqip i Fjalës së Njësisë , nuk duhet të jetë “nuk ka zot përveç Allahut”, por “nuk ka zot , vetëm ALLÂH”. Kjo nuk do të thotë që pas kësaj, koncepti Wahdat(Njëshmëria),si parim themelor i të menduarit dhe të besuarit të fesë islame , do të kuptohet besnikrisht.

Ky njoftim na bën të ditur se vetëm <<ALL’LLAHU >>ekziston dhe se <<ALLÂHU>> nuk është një zot që adhurohet , sepse është thënë qartë qysh në fillim që “la ilâhe” do të thotë“nuk ka zot për t’ adhuruar”.

Prandaj ,<< ALLÂHU>> nuk është një zot për t’a adhuruar jasht (përtej) njeriut , shumë largë prej tij , as jasht tij, shumë largë gjitha gjërave që ekzistojnë në përkapjet tona .

Mirëpo në këtë rast , pyetja që shtrohet është ç’është adhurimi dhe ç’është detyrimi?(lexo detyrim ndaj ALL’LLAHUT)¹.

1) Vlenë të theksojmë sa i përket përkth. shqip se brenda fjalisë së shkurtër ( të formulës së Njësisë )” LA ILAHE ILLALLAH”ndeshim dy koncepte( në dy pjesët e kësaj fjalie)ai mohues dhe pohues. Mbi pjesëzën <<La>>vihet theksi fuqishëm i trajtës mohuese“s’ka” ose “ nuk ka”dhe e shoqëruar me fjalën “ilâhe”fuqizohet ideja e mospranimit të asnjë qenjeje e asgjëje tjetër, që adhurohet , jasht ose pranë “ALLAHUT”

2) Ndërkaq në pjesën e dytë të fjalisë theksi vihet mbi pjesëzën“ILLA”-“vetëm”, pra kemi një pohim të fuqishëm që dëshmon bindshëm idenë e të qënit të “ALLAHUT”, I CILI nuk pranon askend dhe asgjë jasht e as pranë <<TIJ>>, pra <<AI>> është .”ILLA-ALLAH “-“Vetëm ALLAH”, ndryshe <<AI >>as mund të kuptohet as mund të besohet ! (përkth.)

ADHURIMI dhe DETYRIMI

Fillimisht ne duhet të përqëndrohemi mbi domethënjen e këtyre dy fjalëve “ adhurim dhe detyrimi.

Fjala adhurim kërkon një lidhje me zotin .Vet veprimi i adhurimit mbështetet mbi një ekzistencë të dyfisht , kjo e një adhuruesi dhe e një të adhuruari . Kjo ka të bëj me ju dhe me zotin tuaj . Me fjalë të tjera :<<Ti>> ekziston , <<Ti>> ke një<< zot >>, dhe ti je adhurues i këtij zoti !......

Së këndejmi, adhurimi , është një veprim që ndodhë ndërmjet dy qenjeve të ndara. Këtu , adhurimi , ka kuptimin e një emri , që lidhet me disa nga veprimet e një individi , i cili i beson njëfar zoti, që ndoshta ekziston në tokë ose diku përtej (në lartësi).

Sa i përket domethënjes robëri (abdijat)(¹) kjo fjalë kërkon “kryerjen e punëve nga qenjet njerëzore , sipas rregullave dhe arsyes, për çka edhe janë krijuar “, domethënë “njeriu – si qenje njerëzore, duhet të punojë sipas rregullave dhe qëllimit për çka edhe është krijuar.”

Ajetet në vijim do të na ndihmojnë t’a kuptojmë këtë fakt , me që kjo është vënë në dukje në disa kaptina të Kur’anit , sikur, kaptina 51 surja” Al-Dharijat”, ajeti 56):

“ I krijova njerëzit dhe exhinët që të më nderojnë “(2)

T’a shqyrtojmë poashtu edhe kuptimin e ajetit në vazhdim:

“......nuk ka asnjë nga gjallesat që <<AI >>të mos e ketë nën sundim” 11/56)

Njësoj edhe në kaptinën e parë të Kur’anit “El Fatiha” Vetëm Ty të shërbejmë”. Ky ajet ka këtë kuptim: që “ ne përmbushim obligimin tonë sipas programit , për ç’arsye edhe TI>> na ke krijuar “, vetëm duke e kryer ate plotësisht ashtu si duhet .

Të shqyrtojmë poashtu edhe ajetin”thuaj : “Secili vepron sipas aftësisë së vet .... (17:84)” , dhe ai , ajo , vepron sipas mënyrës që ishte përgatitur.

Kryerja e veprimeve nga qenjet njerëzore , që është resultat i formimit të këtyre individëve me <<NJË- të Vetmin (EHAD), me vet-ATË(ALL’LLAHUN)>>, përmes shprehjeve të përshtatshme të cilësive të <<TIJ >>vetjake , në pajtim me Vullnetin e <<TIJ >>në qenjen e tyre , është quajtur , abdija .

Doemos , duke mos marr parasysh dallimin ndërmjet llojeve të shërbesës (punëve), qoftë kjo bindje (ta’ât)ose mosbindje (ma’siyya); të gjitha sjelljet e individëve rrjedhin nga detyrimi tyre i vazhdueshëm(fitri).

Bindja dhe mosbindja janë përkufizime mbiemrore të formuluara nga njerëzit duke ndjekur kuptimin e tyre ,që tërë kjo nuk është gjë tjetër vetëm shërbesë(abdija), sikur që ne e shpjeguam më sipër.

“Lartëmadhëri të merituar i shprehin<< ATIJ >>shtatë qiejt e toka dhe çka ka në to , e nuk ka asnjë send që nuk e madhëron(nuk i bën tespihë)duke i shprehur falenderim <<ATIJ >>, por ju nuk e kuptoni atë madhërim të tyre (pse nuk është në gjuhën tuaj ). Ai është i butë dhe fal shumë “ .(17:44)

Ky ajet shprehë qartë se çdo gjë në jetë jetëson robërinë e vet(detyrimin) në mënyrën e shpjeguar. Me fjalë të tjera , ate që ne e quajmë “bindje”është robërimi (nështrimi, shërbimi)që ka të bejë me kryerjen e detyrave dhe veprimeve të një individi që synon të jetësojë qenjen e tij fillestare dhe kryesore. Kurse “mosbindja” është përkufizimi dhënë robërimit që ka të bëjë me punët e një individi që e bëjnë të pavetdijshëm dhe e privojnë (atë-individin) nga cilësitë e tij , e ky futet thellë në thellësitë e shpirtit tij , në thelbin e qenjes e tij, që në fund të fundit kjo edhe bëhet shkak i pendesës së tij . Shkurtimisht, abdijaa, është kryerje e sjelljeve , në pajtim me arsyen , për çka një qenje qe sjellë në jetë . Megjithate , adhurimi është cilësi e lavdërimit të një zoti , për të cilin adhuruesi kujton se ekziston , duke u kthyer kah ai gjatë një periudhe të kohës së tij dhe në liri të plotë , me shpresë që të fitojë diçka prej tij si kundërshpërblim . Si përfundim , ne themi se adhurimi ka të bëj me zotin , por “abdijaa “ka të bëjë me “ALL’LLAHUN” . Pra , zoti është i cili adhurohet e <<All’LLAHU>>është temë detyrimi –nënshtrimi , shërbimi(Atij) . Me fjalë tjera ne i detyrohemi <<ALL’LLAHUT >>në kryerjen me përkushtim të ibadetit në përgjithësi.

* * *

Mirëpo si dhe pse <<All’LLAHU>> është objekt nënshtrimi detyrimi ? Për t’a kuptuar këte , ne vërtetë para së gjithash duhet të mësojmë kuptimin e kësaj ideje kyqe se“ALL’LLAHU është Ehad”. Nëse ne saktësisht kuptojmë që “All’LLAHU është EHAD”(1), ne atëher shofim arsyeshëm se nuk ka një dytësi të një <<ALL’LLAHU>> dhe të një Gjithësie të ndarë , e cila ekziston e pavarur. Me fjalë tjera , është fare e pakuptimt t’a mendojmë një Gjithësi , botën në të cilën jetojmë, dhe n’anën tjetër një Zot jashtë gjërave .

<<ALL’LLAHU i lajmëruar nga Muhammedi >>, nuk është një zot , <<ALL’LLAHU i lajmëruar nga Muhamedi është EHAD.>>

Duke qenë i pajisur me cilësi të pafund, <<ALL’LLAHU i lajmëruar nga Muhammedi >>, është në një gjendje të tillë , që vigjëlon mbi ta në çdo çast . Sfera e këtij kundrimi(soditjeje) është e njohur sikur gjithësi e veprimeve (‘âlam al –af âl). Për nga Qenësia<<TIJ >>(Dhât), <<AI>> është Wahid –ül AHAD(²).Është <<NJË >>për nga fakti i të qënit<<UNIK (NJË i Vetëm)>> dhe me cilësitë e TIJ: I Gjallë , I Ditur , Dëshirues,(Dashës), I Fuqishëm , DËGJUES, Dritërues, (Shkëlqyes), Folës(³). Ndërsa sa i përket cilësive që ndodhen tek <<Vet -AI >>, AI, përmbledh të gjitha domethëniet(kuptimet)e pambarim , më kryesoret janë përkufizuar nga Muhammedi , si Emrat e <<TIJ>> më të bukur (esma-il Husna ). Gjithësi veprimesh dhe përmasë e gjithësive ku qëndrojnë (engjujt(melaiket),exhinët(4)dhe njerëzit . Këto Gjithësi vijnë e bëhen të qëna , përmes aftësive të shqisave , nepërmjet organeve të përkapjes së njeriut , të exhinëve dhe të engjujve .

Megjithate , të gjitha janë përfytyrime të ndërgjegjes ekzistuese përball njohjes së<<ALL’LLAHUT>>. Ndryshe , gjithçka që ekziston është përfytyrim i ndërgjegjes.

Asnjëra nga këto qenje ,objekte të njohjes , nuk ka trup të veçant e as që është i (e)veçuar( i , e ndarë)në kuptimin e mirëfillt. Shkurt , të gjitha gjërat që i takojnë Gjithësisë , në të cilën ne jetojmë , ekzistojnë vetëm në njohjen(dijen) e ALL’LLAHUT . Sipas shkallës së kuptimit tonë , tërë ekzistenca , është një vegulli(mashtrim).

* * *

Në cilindo shekull që të jetojë njerëzimi dhe ciladoqoftë shkalla e njohjes që ai ka fituar tashmë , ai nuk mund t’a kuptoj kurrë Qenjen fillestare (ose zanafillën fillestare), Njëmendësinë e gjithësisë edhe për aq kohë të gjatë , derisa të mbështetet vetëm në njohjet e fituara përmes pesë shqisave .

Shkenca e cila pajis (furnizon)të pesë shqisat e shpie njeriun shumë largë nepër hapësira të panumërta dhe gjithësi të shumta në makro dhe mikrokosmos!

Ju jeni bartë nga yjet në yllësi(galaksi), dhe nga yllësitë në golle (boshllëqe)t’erta , nga gollet e zeza në të bardhat dhe brenda golleve(boshllëqeve)të bardha në gjendje tjera të gjithësisë dhe pasi të keni humbur në shkretinë e shqisave dhe jeni preokupur me idetë e tipit të djajve, të exhinëve dhe të qenjeve jashtëtokësore., ju humbni tërë jetën tuaj në të menduarit dysor, dhe në një besim të shtrembëruar, sikur kjo e një zoti , largë prej botës, paksa larg prej jush.

Kur ne në librin tonë të titulluar:“Shpirti, njeriu dhe exhinët”patëm shqyrtuar metodat e ndryshme të të ashtuquajturave objekte jashtëtokësore ose exhinët (sipas të moçëmve) , të cilat , këto qenje i përdorin, për t’i mashtruar dhe hutuar njerëzit, ne patëm shënuar se njera nga metodat e tyre është që t’i mbajnë njerëzit sa më largë prej <<ALL’LLAHUT>>, duke i pajisur me një disa lloj idesh “religjioze ose të “vërtetash” dhe vegimesh. Këto qenje t’ashtuaquajtura qenje jashtëtokësore, të emërtuara sot aliens, chanels,objekte jashtëtokësore ose t’ashtuquajtura “pjata fluturake”që kanë të njejtin rol sikur edhe exhinët në literaturën islame, janë të paafta në dy çështje të të kuptuarit...Prandaj ata përpiqen që t’i mbajnë largë këtyre dy çështjeve, njerëzit , të cilëve u janë shoqëruar(bashkuar). Po flas mbi idenë (bindjen)se <<ALL’LLLAHU është EHAD >>dhe mbi çështjen e caktimit të fatit. Në fakt dukuria e fatit del doemos nga pohimi se<<ALL’LLAHU është EHAD.>>

Parimi i tewhidit n’islam që është sistem i besimit , i mësuar nga Muhammedi , për të ditur se nuk ka zot për t’adhuruar , vetëm “ALL’LLAHU që është EHAD, prandaj , kurrë nuk ka ekzistuar një zot” është mbështetur në faktin se vet njeriu do të mbaj përgjegjësin për të gjitha rezultatet e veprimeve të tij , gjatë tërë jetës së tij. Prej këndej , ajetet e Kur’anit në vijim vëjnë theksin mbi këtë fakt që njeriu gjithnjë do të marrë drejtëpërdrejtë si kundërshpërblim ate që ka merituar për veprimet e tij.

“ Dhe se njeriut nuk i takon tjetër vetëm se ajo që ka punuar”(53:39)

“

Ju nuk do të shpërbleheni për tjetër , vetëm për atë që kini punuar” (sipas përkth. dhe aut.Hul)..(37:39)

(“Dhe nuk do të ndëshkoheni për tjetër , vetëm për ate që punuat”).

“Sot pra askujt nuk i bëhet e padrejt diçka dhe nuk shpërbleheni me tjetër vetëm për ate që vepruat”(36:54)

Dhe për te gjithë do të ketë shkallëzime sipas asaj çfarë punuan, që <<AI >>t’i shpërblejë ata plotësisht për veprat e tyre dhe atyre nuk do t’u bëhet padrejtësi .”(46:19)

“Dhe nuk ndëshkoheni për tjetër vetëm për ate që vepruat”(37:39).

Sikur vërehet më sipër ,çdo qenje njerëzore do të marrë vetëm kundërshpërblimin e asaj që ka vepruar dhe që do të veprojë ; gjëja e parë që duhet kuptuar ngutshëm është se ç’është jeta pas vdekjes , dhe ç’është <<ALL’LLAHU >>. Sepse religjioni(feja)kryesisht mbështetet në konceptin (idenë )e <<ALL’LLAHUT>>.

* * *

Para së gjithash , ne duhet të saktësojmë se me siguri është e pamundur të njihet dhe të vlerësohet gjendja fillestare e jetës(zanafilla e saj) në kuptimin e saj të mirëfillt, pa e kuptuar më parë domethënjen e emrit <<ALL’LLAH>> !

Nuk do të mund të kuptohet , në qenësin e saj , natyra e njeriut ose kjo e gjithësisë pa mos e kuptuar më parë se ç’është <<ALL’LLAHU >> Ndryshe ne do t’i shtrohemi gjithnjë shpërfilljes dhe do të ngelim vetëm në vlerësimin e sipërfaqshëm dhe të pjesshëm të çështjes , duke lënë anash thelbësoren .

Pra duke pasur parasysh këtë fakt, të përqëndrojmë vëmendjen tonë mbi domethënjen e fjalëve në suren e <<NJËSISË>>, që shpjegon : <<ALL’LLAHUN >>, duke përfaqësuar secilin me një kod që ia hap dyert njohjes sonë .

* * *

1.Kjo ecuri e shërbesës , këtu nuk është diçka që i bëhet dikuj tjetër siç lypset përmes adhurimit .Në kalime-i–shehâdet (formula e Njësisë –dëshmisë), fjala ‘abduhu tregon qartë që ‘abdijja është një shërbim që i bëhet gjithsesi “HU-s”(Vet All’LLAHUT). Sepse kjo është rruga e të gjitha krijesave të krijuara dhe vepruese .

2. Duhet shënuar se shpesh fjalët e Kur’anit paraqesin vështirsi serioze në perkthim dhe nuk duhen të kuptohen në kuptimin letrar të gjuhës së përkthyer (këtu –fr , njësoj vlen edhe për shqip).

1. EHAD një nga cilësitë kryesore<< t’ALL’LLAHUT>> , që janë thënë në Kur’an dhe që ka kuptimin <<NJË i pakufi >>, temë e cila do të shqyrtohet gjërsisht në këtë libër .

2. Kjo shenjon<< NJË>> e që është<< EHAD>>

3.Të gjitha këto fjalë do të përkufizohen në faqet vijuese .

4.Fjala xhin (exhinë)shenjon krijesa të padukshme dhe të paqëndrueshme , që zënë të njejtën hapësirë sikur edhe bota jonë .Mund të ndërveprojnë me botën tonë fizike dhe njihen me emra të lojllojshëm në të gjitha qytetrimet , veçanërisht nepër mite . Mund të përzihen me gjininë njerëzore dhe të shkaktojnë huti me ngacmimet sikur telepatia , drejtuar kah truni njeriut . Sjelljet e tyre janë qëllimkëqija . Mund të ndërrojnë dukjen e tyre që t’i përshtaten qytetrimit dhe periudhës kohore , në të cilën jetojnë njerëzit . Në Perëndim shenjohen me emrat d’elf, d’etraterrestres, d’ovnis, dhe djaj .

Ata jetojnë me njerzit që nga koha e Ademit a.s.dhe ndodhen mbi tokë para tij . Në Kur’an shumë ajete na njoftojnë mbi ekzistencën e tyre dhe neve n’a bëhet i ditur qëllimi i krijimit tyre . Ky i shenjuar me Satanin në të vërtetë nuk është gjë tjetër veçse exhin . Natyra e tyre është përshkruar si një përbërje “ e zjarrit pa tym”, samum. .Domethënia e fjalëve që përshkruajnë natyrën e exhinëve në Kur’an (samum dhe maarij)është kjo e” depërtuesit në lëkurë “, të “helmit”aq më tepër të “zjarrit pa tym”. Të gjitha këto hollësi tregojnë se exhinët përbëhen nga frekuenca subatomike .

Ndikimi i exhinve mund të ndalohet vetëm duke formuar një zonë magnetike mbrojtëse përreth vetes , duke përkaluar valë mendore , me ndihmën e përsëritjes dhe të meditimit të disa fjalëve të veçanta të dhikrit , që njihen si lutje. Fjalët më të efektshme janë dhënë ne këtë libër , si edhe shpjegimet lidhur me përkalimin nepërmjet trunit (mendjes). Shumë shpesh , zbatimi me fjalë të panjohura shkakton një recitim me exhinët të cilët atëherë futen nën .hijen e të shenjtit ose të jashtëtokësorët.

KUMTI I SURES SË NJËSISË

Kur Muhammedi qe pyetur mbi <<ALL’LLAHUN >>, menjëher pat pasuar përgjigja nga <<ALL’LLAHU >>, në suren e Njësisë –“IHLÂS”në Kur’an (surja 112)

“Thuaj ALL’LLAHU është EHAD

ALL’LLAHU është Samed

Lemjelid we lemjuled

We lem jekun lehu kufuven EHAD”

Të përpiqemi fillimisht të njohim kuptimin e pasur dhe të thellë , të këtyre fjalive të sures që njofton se ç’është <<ALL’LLAHU i lajmëruar nga Muhammedi>>, pastaj ne fillojmë përsiatjen tonë mbi domethënjen e tyre .

“ALL’LLAHU është EHAD“: Kjo do të thotë <<ALL’LLAHU është NJË >> i pambarim dhe I pakufi , I pandarë në pjesë dhe I pacopëtuar në copë.

Të shofim tash si do të mund të kuptohen këto të dhëna në mënyrë të plotë. Çdo njeri i gjallë në kushte normale mbi planetin tokë përcakton njëmendësinë fizike , nivelin e jetës sonë , me ndihmën e pesë shqisave. Pra , kriteri i masës së krahasimit për secilin prej nesh përbëhet në përkufizimin me ndihmën e pesë shqisave . Së këndejmi , duhet të mendojmë se ne jetojmë në një gjithësi ekzistuese në përmasa të gjërsisë, gjatësisë dhe të lartësisë ! Po kështu , ndonëse , sipas mendimit tonë , zoti është i gjithëpranishëm “dhe ekziston kudo”, praktikisht ai është një “zot” që ndodhet në një përmasë të veçant dhe në një vend të veçant. .

Megjithate , “ALL’LLAHU” çfar n’a është prezentuar është i pambarim, i pakufi ,që është i pandar , i cili nuk copëzohet në copëza ose pjesë , e mbase kjo qe vu në dukje që në fillim , ai është “bi kulli she’in muhit”, që do të thotë përmbledhë(rrethon) të gjitha gjërat sikur t’ishte vet Njëmendësia e gjërave .

Do të dëshiroja t’a ndriçojë edhe një çështje tjetër. Ndonëse ne tashmë e kemi shqyrtuar këtë në veprën“Ç’far ka shpallur Muhammedi”, dua edhe njëher të përqëndrohem mbi këtë temë .

Një njoftim i ngjashëm është dhënë poashtu edhe mbi shkronjën fillestare “B “në formulën “Bismilah “në komentimin e Kur’anit titulluar më saktësisht “Hak dini Kur’an dili”,(”Feja e Vërtetë, fjala (gjuha)e Kur’anit)”, e shtjelluar në turqisht nga Hamdi Jazir ELMALI, vëllimi I-rë , faqe 42, 43.

“Meqë kjo ishte mësuar nga komentatorët e mëdhenjë “B” –ja që ndodhet në fillim të formules “Bismilah” kërkon afërsinë (munâsabat) , një lidhje –bashkim(musâhaba) dhe një mbështetje –përkrahje(isti’âna) . Sipas kësaj , shpjegimi i Besmeles , që fillon me shkronjën “B “është “n’Emër të ALLAHUT që është Rahmân dhe Rrahîm ” , dhe në këtë rast “B-ja” ka për premisë logjike një krahasim (mulâbasa)....sikur kjo që del nga njohja e një mandati .

Të ndërmeret një gjë , duke thënë “n’emër të “shenjon “ unë e bëra këte bashk me ate , duke qenë agjenti tij , përfaqësuesi tij , e bëra këtë duke qenë NJË VEGËL E TIJ ,që veprimi im fare nuk është prej meje , e as prej dikujt tjetër , por thjesht e tij .”...gjë që është gjendja e “fana fi llah që del nga përvoja e” wahdat al –wujud(Qenje e vetme.)”

Mistiku , Ahmad Avni Konuk thotë kështu sa i përket shkrojës” B” , në shpjegimin e tij në “Fusûs al-hikam”:

“B”-ja në fjalën “bi’abdihi “ka për premisë logjike një (mulâbasa) amfiboli(dykuptimësi). Prandaj,<<ALL’LLAHU Dhyl Xhelal>>(Atij i takon Madhështia dhe Nderi) bëhet i dukshëm duke marr përfytyrimin e robit të VET , duke marrë formën e përcaktimit(kiswat al-taayyun).

Ne shpresojmë që fshehtësia e shkronjës “B” tash për tash është zbuluar .Të ndjekim tash shqyrtimin tonë mbi përkufizimin !

“EHAD që është NJË “ i paveçuar dhe i pandarë , në pjesë e as i kufizuar dhe as i përfunduar , dhe në këtë rast , ai qëndron diku në hapësirë , ose edhe i pakufi dhe i pambarim , duke formuar një njësi të tërë të pandarë që nuk është tjetër , vetëm vet Qenësia e tij (own, self), vet , po, bile edhe e përsëris gjithçka e çdo gjë është <<AI >>, vetëm << AI-vet ekziston .>> Duke gjykuar dhe duke kuptuar , nuk mund të merret me mend , ekzistimi i asnjë gjëje tjetër , pos <<ALL’LLAHU që është EHAD>>.

T’a mendojmë një çast këtë : nëse ka diçka tjetër pranë<< ALL’LLAHUT>> , ku do t’ishte kufiri ndërmjet kësaj të qenjeje dhe <<ALL’LLAHUT >>? Ku mendoni ju t’a viendosni vin ndarse ?

Mirë atëherë , është një e Tërë , një e Qenje e pambarim dhe e pakufi , atëherë nuk ka jetë tjetër të ndarë , ose , ka një zot diku brenda gjithësisë , i cili do të jetë i kufizuar dhe i mbaruar (përfunduar), ose një zot i vendosur diku jasht gjithësisë .

Çështja më e rëndësishme tash është të kuptohet ideja e “pakufis-pambarimit” .Të përpiqemi pra të shpjegojmë se çka do të thotë në të vërtetë i pambarim dhe i pakufi , jo më në kuptimin e gjërsisë , të gjatësisë , por më shumë në ate të përmasave.

Kufizimet e pesë shqisave

Për ne, qenjet njerëzore , të pajisura me pesë shqisat , ka një gjithësi , ku ne jetojmë , ka poashtu gjithësi më të vogla dhe më të mëdha ...Megjithate , duhet të kemi parasysh që të gjitha këto vlerësime kanë të bëjnë me të dhënat e fituara , me ndihmën e pesë shqisave tona .

Të marrim me mend një çast se po e heqim tavanin e dhomës , derisa ne vet ndodhemi aty dhe e vendosim këtë nën syzet e një mikroskopi elektronik viga , me një aftësi zmadhimi 60 milion herë . Çfar do të mund të shofim në një mikroskop të tillë ?

Ne nuk do të jemi më në gjendje të dallojmë asgjë nga gjësëndet tona , as edhe sikur zmadhimi te jet bërë vetëm për një milion herë , do të mund t’i vërejshim strukturat e tyre atomike . Përfytyroni , tash , se çfar do të shifshim nëse fuqia zmadhuese e mikroskopit do t’ishte për 60 bilion herë .

Të gjitha gjësëndet, tavolina, tryeza e punës, dhe njerëzit , do të zhdukeshin nga përkapjet tona , poashtu edhe idetë që kishim më parë .

Dhe ç’atëherë , të habitur do të pyeteshim :”Ja këtu nuk ka asgjë , nuk ka përveçse atome me bërthamat e elektroneve që sillen përreth tyre !.Po. çfar ka ndodhur me njerëzit dhe objektet ?”

Truni që ishte lajmëruar mbi pamjen paraprake , nuk është gjë tjetër , përveçse tru(mendje), i cili(e cila) dëshmonte për praninë e njerëzve dhe të individëve , vetëm një minut më parë , para se të qëndronin pranë syzeve të mikroskopit “

Gjërat nuk kanë ndryshuar , hiq më shumë se edhe truni ; por u shtua një përmasë e re për t’a ndërruar fuqinë e përkapjes së aparatit , në mënyrë që përmasat e përkapjes të transformohen. Sepse, vlerësimi me mendje i mjedisit të vet , dallon , kur aftësitë e mjeteve të saja ndijësore transformohen .

Të gjykuarit e mendjes do të shndërrohet në një shkallë të re , sa herë që fuqia ndijësore do të rritet ose do të ndërrojë . Këtu ,është shtrembëruar përcaktimi i trunit ,sipas kushteve të mjeteve të tija ndijësore normale , për të qenë në dijeni ,se ka pasur disa gjëra dhe njerëz , në një gjykim tjetër , pas ndryshimit:se nuk ka asgjë tjetër përveç atomeve , një numër i pallogaritur elektronesh , që sillen rreth bërthamës.

Po çfar do të ndodhte , nëse ne do të duhej të jetonim me një sërë smadhuesish të tillë të fuqishëm, sikur ky i mikroskopit elektronik , që nga lindja jonë deri në vdekje ? Nëse ne do të duhej t’a zinim botën , gjatë tërë jetës sonë , prapa një mikroskopi të tillë , si në shembullin paraprak , cila d’o t’ishte realja për ne ? A do t‘i ishim në gjendje kurdoherë të pohojmë me vërtetësi ekzistimin e këtyre gjërave që ne i përcaktojmë në këto çaste? Ose a mbështesim ne idenë se të gjitha gjërat përreth nesh , bota , hapësira dhe të gjitha gjërat që ne i kapim (me shqisat tona.), nuk janë gjë tjetër veçse një e tërë , një substancë absolute e përbërë nga atomet ?

Aq më tepër , nëse mendjet tona do të mund t’a vështrojshin Gjithësinë , përmes një mikroskopi elektronik , me një fuqi zmadhuese 10trilion , në vend të kësaj 60 bilion herë , a do t’ishim ne gjithëmonë në gjendje të flasim mbi “gjërat “ dhe njerëzit? Ose a do t’a kuptojshim ne ekzistimin e <<NJË të pambarim , të pandarë , të papjesëzueshëm , të pakufi , të përjetshëm , që është EHAD >>?

* * *

Shpresojmë se ia dolëm të shprehemi qartë për ju !

Ajo që dua të shpjegoj këtu , deri ku kemi arritur ne është me sa vijon : vetëm <<NJË >>që ekziston në Njëmendësinë Absolute është <<NJË>> i pafund dhe i përjetshëm që është një i Tërë i pandarë , që nuk coptohet, EHAD>> ! <<ALL’LLAHU është EHAD>>, mbase nuk ka tjetër vetëm<< ALL’LLAH >>, as në planin makroskopik e as mikroskopik , dhe nuk ka asgjë që mund të jet i ngjashëm me <<TE>>, e as i krahasueshëm (ose i barabartë)me <<<ATË >>.

Megjithate , për shkak të varshmërisë sonë , sa i përket mjeteve tona ndijësore , ne jemi të shtrënguar t’a mendojmë gabimisht ekzistimin e plotë të<< NJË –shit >>, si i përbërë nga shumë pjesë ose njësi të ndara njera nga tjetra . Do të duhej kuptuar se përcaktimi trunit tonë bëhet sipas mjeteve të tija ndijësore , që do të thotë se mënyra e rëndomt e copëzimit të botës në pjesë , rrjedhë nga aftësia e mjeteve tona të përkapjes .

Megjithate , nëse vetëm truni (mendja)nuk do t’ishte i kufizuar në këtë përmasë shumë të kufizuar të aftësive të tij përkapëse , nëse vetëm ai(ajo) do të mund të kuptonte dhe t’i shpjegonte të gjitha dukuritë shqisore që i ipen këtyre pesë shqisave të tij si shenja dhe shembuj, në mes provash të shumta , që ndodhin në gjithësi ....Nëse vetëm , pas kësaj , ai do të mund të thellohej në një të menduar të thellë dhe të zbulonte se çfar ka tjetër përtej këtyre shembujve. Nëse atëherë do të mund të drejtohej (orientohej)në një udhëtim përmasash në thellësinë e përbërjes të këtyre dukurive të panumërta dhe ende të panjohura ...Dhe ç’atëherë ai(ajo) do të takonte vetveten kozmike , Qenësinë kozmike dhe atëherë do të jetësonte mos-ekzistencën e vetvetës së tij(saj) , në të gjitha marrëdhëniet ....kjo është çështja më shprehëse e kësaj teme .

Ndërkaq sa i përket çështjes së dytë ......

<<ALL’LLAHU i lajmëruar nga Muhammedi është <<EHAD>> që do të thotë<< NJË >>i pambarim i pakufizuar , i pandarë në pjesë . Dhe këto gjendje janë të vlefshme për të gjitha aspektet dhe në të gjitha përmasat . Në këtë rast , ose në ç’përmasë dhe në cilën pikënisje një qenje hipotetike, pranë vet qenjes Saj(Tij), do të mund t’a kufizonte <<ALL’LLAHUN>> dhe t’i bënte një vend atij vet? Ku është vendi për një qenje tjetër , një zoti , që do të sypozohej një qenje mbi <<ALL’LLAHUN që është EHAD >>? qoftë-ai në brendinë ose jashtësinë e <<ALL’LLAHUT>>?

* * *

ALL’LLAHU ËSHTË i PA QENDËR

Ne tashmë kemi thënë se <<ALL’LLAHU >>është i pakufi dhe i pambarim. Meqenëse është kështu, që këtej rrjedhë se është e pamundshme të mendojmë se <<AI (ALL’LLAHU)>>ka një qendër ose një prejardhje .

Për të përcaktuar qendrën e një gjëje, ajo (gjë )do të duhej t’i kishte kufijtë e vet , në mënyrë që pikëtakimi i diametrave të saj të mund të caktohet si një qendër . Mirëpo <<ALL’LLAHU >>nuk ka kufi . Kur një gjë nuk mund të matet e as të caktohet , ajo nuk mund të ket një qendër . E nëse një gjë nuk mund të ket qendër , ajo nuk ka as zemër , as brendësi as jashtësi .

Sipas përkapjes sonë të botës , me ndihmën e pesë shqisave tona dhe përcaktimit tonë të gjërave konkrete , me ndihmën e vet atyre(pra pesë shqisave tona )ne ia caktojmë çdo objekti pjesën e saj të brendshme dhe të jashtme , brendinë dhe jashtësinë e saj . Mirëpo nuk është e arsyeshme të mendohet e brendshmja dhe e jashtmja , përmbajtja , vëllimi dhe sipërfaqja e një gjëje , pa e pasur qendrën . Po ky mendim është shprehë fuqishëm edhe në ajetin vijues :

“Është i Pari dhe i Fundit , i Dukshmi dhe i Padukshmi”(57:3)

Kjo shenjon: tërë ate që e njohim si të dukshme dhe të padukshme , si i Pari dhe si i Fundit nuk është gjë tjetër vetëm <<AI >>.Të gjitha këto fjalë në fakt shenjojnë një të vetmën , të njejtën gjë . Kjo do të thotë se: dallimi ndërmjet të dukshmes dhe të padukshmes në të vertetë nuk ekziston ; të dy gjërat nuk janë të ndara .Ta quajmë i Dukshëm ose I Padukshëm , I Pari ose I Fundit , por edhe më , e gjithë kjo, nuk është tjetër , <<vetëm AI >>, ciladoqoftë fjalë që ju e përdorni për t’a shenjuar. Cilëndo fjalë që t’a përdorni ju , për t’a shenjuar ose cilësuar , nuk do të jet tjetër vetëm <<AI >>. Dallimi ndërmjet të dukshmes dhe të padukshmes ( ndërmjet botës fizike dhe jofizike ) është krijuar me pesë ndijimet tuaja shqisore .Ju i quani të dukshme të gjitha gjërat që ju mund t’i shifni dhe të padukshme ose të brendshme ato që i shpëtojnë shikimit tuaj . Megjithate nëse ju do të kishit më shumë shqisa , për shembull , gjashtë shtatë ose dumbëdhjetë organe ndijimi , përcaktimi juaj mbi tërë ate që është e dukshme dhe e padukshme do të transformohej tërsisht . Dhe me gjasë ju do t’a quajshit të dukshme tërë ate që ju tash e quani të padukshme dhe e kundërta .

Meqë<< ALL’LLAHU është NJË >>i pambarim dhe i pakufizuar , <<AI >>i shpëton koncepteve si këtyre të brendisë dhe të jashtësisë . A mund t’a merni me mend ose t’a kuptoni fillimin e një qenjeje të dytë përtej kufirit të një qenjeje, që nuk ka as brendi as dukshmëri , as pjesë të fshehur , as fillim , as mbarim e që është pa asnjerën nga këto koncepte ? Natyrisht që nuk do të mundnit .

Kështu pra, ne jetësojmë , se nga çdo pikvështrim i kapshëm ose i përfytyruar , nga e gjithë ajo që mund të merret me mend , vetëm<< ALL’LLAHU EHAD>>ekziston ....

Vetëm Qenësia e tij është e pranishme, në të gjitha këto veçanti dhe tipare . Nëse ndokush mbështet praninë e një qenjeje të dytë tjetër pos<<ALL’LLAHUT >>, jasht<< ALL’LLAHUT >>, ai është në gabim , pasojë kjo e paaftësisë për të menduar normalisht. Kjo gjendje në terminologjinë religjioze është quajtur “shirk”(ose politeizëm).

NUK KA SHPALLJE PËR ALL’LLAHUN

Është një çështje tjetër e rëndësishme që duhet të shënohet këtu , fakti se Një shpallje për <<ALL’LLAHUN>> parimisht nuk mund të merret me mend, sepse nga çdo pikë që mund të kapet ose nuk mund të kapet , vetëm<< Vet vetvetja e TIJ>> është e pranishme me të gjitha Cilësitë e<< TIJ .>>.

Shpallja ose Manifestimi janë fjalë që janë përdor për të shënuar një akt të shpalljes , duke bërë të shifet, të shfaqet . Mirëpo në të gjitha këto pohime , shtrohet çështja e dy qenjeve të ndara . Ne e dijmë që <<NJË>> është tërë ajo që është dhe gjithë ajo që ndodhë në gjirin e <<TIJ >>.Së kendejmi si është e pamundur, të medohet shpallja ose shfaqja e <<TIJ>>?

Fjala” Shpallje”është përdor vetëm për lehtësi , thjeshtësi , në mungesë të shprehjes së duhur . Nuk ka fjalë të barazvlershme për të përcjellur idenë në kuptimin e saj të mirëfillt .

Ç ‘është e vërteta , për të ndodhur një “SHPALLJE “, së pari lypset të kihet një qendër , një bërthamë (shtyllë qendrore), ose një zemër dhe prej aty , përmbajtja do të bartet deri tek një pikë -marrëse-pranuese të saj. E gjithë kjo duket si një përkalim ondesh të ndritshme në hapsirë , duke filluar nga bërthama e diellit . Kjo do të thotë , sikur në<<ALL’LLAHUN >>t’ekzistonte një qendër , do të mund të përfytyronim shpalljen e kuptimeve të kësaj qendre atje , kah e jashtmja. Mirëpo , kjo është e pamundur .

<<ALL’LLAHU>> nuk është caktuar me një bërthamë ose me ndonjë vend, prandaj nuk ka pikëshpallje , prej nga do të shpallej << AI.>> Që të ndodhë një shpallje është e domosdoshme një qendër përkalimi. Nës