devamı...

Tanrının tanrılığını sorgularlar; tanrının peygamberlerini sorgularlar; tanrının gönderdiği dinleri sorgularlar... Kendi bakış açılarını sorgulamak gelmez akıllarına!.. Anlamadıklarını anlayamadıklarını göremezler! Bunu kabul etmek de istemezler! Ne var ki bir “tanrıyı” ve ondan “eşitlikler” beklentilerini hesaba katmadan yaşamı kavrayamadıkları da apaçık ortadadır.

Oysa bilseler, tanrı, peygamberlerine birşey bildirmemiştir... Bilseler, tanrı, dinler de göndermemiştir... Bilseler, tanrı, tanrının elçileri, tanrının gönderdiği dinler, hep karşılığı sadece ve sadece kafalarında olan hayallerdir... Ve dahi bilseler, ötede bir tanrı olmadığını; sadece bir SİSTEM'in var olduğunu ve ona göre yaşanmakta olduğunu herşeyin...

Bütün Nebi ve Rasûller aynı tek sistemi farketmiş, ancak, içinde bulundukları şartlarda, kendilerine takdir edildiği kadarıyla yaşamış ve dillendirmişlerdir onu.

Hazreti Muhammed aleyhisselâm, varlığın özündeki “levhi mahfuz” tâbir edilen yaradılış kanunlarının kodunu OKU'muş, yaşadığı günün koşullarında, insanların ihtiyacına binaen OKU'duğunu dillendirmiştir, tam kemaliyle. Hiçbir hüküm havadan inmemiştir. Kitabın inzal olması ifadesiyle anlatılmak istenen, gökten birşeyin inmesi değil, Rasûlullah'ın bilincinde bu bilginin açığa çıkmasıdır.

İnsanlık tarihinin en büyük reformlarını yaşatan tüm bu bilgi, yirmiüç yılı alan bir süreç şeklinde ortaya çıkmıştır, karşılaşılan çeşitli oluşların beraberinde...

Hazreti İsa aleyhisselâmın tebliği ise yaklaşık üç yıllık bir süreçtir.

Bütün nebilerin ortaya koydukları, kendi hakikatlerinden gelip bilinçlerinde açığa çıkan bilgidir, takdirlerindeki kadarıyla.

Yaşamda süregiden oluşlarda eşitlik diye bir olgu asla sözkonusu değildir! Çünkü her an, her şey yeni bir oluşa tâbidir ve aynı an ve aynı şartlar ikinci bir kez asla oluşmaz! ALLAH SİSTEMİ bu! Olup bitenden dolayı sorgulanabilecek bir tanrı da yoktur!

Düşünmek için iyi bir fırsat! Ancak, önce gerçekçi olmak ve yaşamın kendisini esas almak şart!

Tanrı varsa neden herkese eşit davranmıyor?

Tanrı yoksa, Nebiliğin ve Rasûllüğün işlevleri neler?

Nebi ve Rasûllüğün “ALLAH” ismiyle işaret edilenle bağlantısı ne?

Okunan “SİSTEM” tek ise, farklı kitapların varlığının anlamı ne?

Okunan “KİTAP” ile bizlerin kitap kavramından anladığı arasındaki fark ne?

“DİN”in tekliği neyin tekliği anlamına geliyor?

Okunan kitabı Nebi ve Rasûllerin “dillendirmesi” ne anlama gelir?..

Bunlar asıl düşünülmesi gereken konular...

Bir tanrı varsayımını kafasından atıp, tanrı merkezli düşüncelere dayandırmaya çalışmadan, yaşamın işleyişini esas alarak düşünebilenler için sayısız yeni ufukların açılımı sözkonusu elbette!..

www.ahmedbaki.com

devamı...

“İdeal” olanın pratiği, yani algı dünyamızda ortaya çıkışı ise “sünnet” kelimesiyle tanımlanan oluşlardır.

Sünnet, “Allah” ismiyle işaret edilenin halkedişinde ortaya koyduğu, tâbiri caizse âdetidir; orijinini rahmaniyet diye işaret ettiğimiz boyuttan alır. Rahimiyet onda gizlidir. Ve o sünnet, ismi “Allah” olanı bildiren Allah Rasûlü'nün varlığında dile gelir!

Allah Rasûlü'nün “sünneti” denen şey, kullanılan benzetme ve misaller sayesinde “ideal” boyutu Kur'an'da dillendirilmiş olan halkedişin, insanda ortaya konuşudur ve bu itibarla Allah Rasûlü'nün yaşamı, Kur'an ahlâkıdır!

Kur'an ve Sünnet'ten ibaret olan bu “düşünsel” ve “yaşamsal” oluşlar bütünü, İslâm Dini'ni açıklar. Tıpkı insanın bilinci ve bedeni gibi, her ikisi tek bir bütünün ortaya çıkışıdır. “İman” ve “amel” kelimeleriyle işaret edilen de bunların gereğidir. Kur'an'a imanın hasılası, sünnet ile ameldir!

Bu varlıkta ortaya çıkan her şey Sünnetullah'a tâbidir, her oluş Sünnetullah'ın gereğini ortaya koyar. Dolayısıyla, yaşanan ve gözlenen herşey, hakikatte, varlığın özündeki sisteme göre bir dile geliştir, sistemin bir ifadesidir. Her oluş, özündeki yaratılış sırrının, kendi koşullarında çeşitli yollardan dile gelişidir.

Allah ismiyle işaret edilenin oluşları sınırsızdır. O, her an yeni bir oluştadır. Okyanuslar mürekkep olsa, hatta misliyle fazlası, bu oluşları, bu ifadeleri, yani O'nun kelimelerini yazmaya yetmez... Bu oluşların hepsi, o oluşların tâbi olduğu özündeki sistemin ifadeye gelişleridir. O oluşların seyrinden, özündeki sistemin OKUnabilmesidir gaye!.. OKU'nan, sistemdir; ancak dile gelen, o sistemin gereğini ortaya koyan ifadeler, yani kelimelerdir!

Bu evrende ortaya çıkan, insanın gözlemleyebildiği ve gözlemleyemediği herşey, özündeki sistemi ifade eden işaretler olduğuna göre, yaş ve kuru ne varsa, apaçık bir ayet, bir işarettir, özündeki sistemin okunmasına vesile... Bu işaretlerin hepsi de, varlığın aslına ait, orijinini ondan alan, onu anlatan kesitsel veriler, örneklemeler, misaller, mecazlar, benzetmeler ve sembollerden ibarettirler. Asl olana göre!.. Hatta bir hayal ve bir kıvılcımlık geçici hatıradan ibarettirler...

Misal ve mecazlar nerede başlarsa orada da biter! Bir an var gibidirler, bir an yokturlar, fânidirler! Aslolan, onların ardındaki hakikattir ve o hakikat bâkidir!

Kime?

Kur'an'ı OKU-ya-bi-le-ne!..

www.ahmedbaki.com

devamı...

Kur'an-ı Kerim'i, “kelimeler” düzeyinde ele alanlar için haram olan, dışımızdaki bir takım nesnelerdir. Oysa, kelimeler teknesinden inip, kavram ve içerik denizine dalabilenler için, bir de derin düşünce ve değerlendirme yetisi ile varılabilecek Kur'an'ın ruhu, işaretlerinin gerisindeki asıl “anlamlar”, o işaretler suretiyle gösterilen ana hedef ve amaçlar sözkonusudur!

Bir gerçeği çok iyi değerlendirmeliyiz:

Kur'an-ı Kerim, bildirildiği ortam ve zamanın koşullarına göre verdiği “misaller” ve “benzetmeler” yoluyla, aslında, yaradılış kanunları dediğimiz sünnetullah gerçeklerine göre insanın ebedi saadete erebilmesi için ihtiyacı olan düşünce ve değerlendirme sistemini “ideal boyutlarıyla” açıklar; pratik boyutta katı normlar, kısıtlamalar ve yasaklar getirmek gayretinde değildir!

Ne var ki, onun işaret ettiklerinden yola çıkarak sistemin evrensel gerçeklerini kavramak yerine, misal ve benzetme aracı olarak kullandığı “kelimeleri” nihaî mutlak gerçekler olarak ele almak, bu suretle Kur'an'ın mesajını bir zaman, mekân veya nesneye bağlayarak konuyu orada sınırlandırmak, bu ruhun anlaşılmasına mâni olmuştur...

Haram olduğu belirtilenin “ne” olduğu, ancak o şeyin haram oluşunun “niye”sinin değerlendirilmesi suretiyle ulaşılacak bir gerçektir. Nesnelerin kabahati yoktur, onlar da birer varoluş gayesine sahiptirler ve birer nimettirler doğru değerlendirildiklerinde! Cezaya katlanacak olan da nesneler değillerdir! Nesne değil, kişinin o nesneye karşı kendi içinde beslediği “arzudur” uzak durulması gereken! Dolayısıyla,“niye”si sorgulanarak varılacak sorumluluk hissi ve bunun gereğinin ortaya konmasıyla elde edilecek güçtür murat edilen!

Bu bilinçle Bakara Suresi'nden daha önce verdiğimiz ayet üzerinde duracak olursak eğer, öncelikle şunu görürüz.

Bu ayetteki açıklama, bildirilenlerin dogmatik olmadığının apaçık bir göstergesidir. Kur'an işaretlerinin, ötedeki bir tanrının emirlerine, koyduğu yasaklara veya hayali bir dünyaya değil, tam aksine şu an içinde bulunduğumuz, bizzat tecrübe ettiğimiz yaşamın gerçeğine dayandığının kanıtıdır.

“Niye”sini sorgulamadan ele alırsak eğer, o zaman, Kur'an-ı Kerim'in bildirildiği dönemde bilinmediği veya onda kelime olarak geçmediği için, alkol yanısıra, esrar, eroin, sigara ve benzeri diğer beyne zarar vericilerden de aynı sebeple uzak durmamız gerektiği sonucuna ulaşamayız! Oysa, murat edilen, bu sorumluluk bilincinin, bu düşünce ve değerlendirme sisteminin oluşmasıdır. Kimse, Kur'an'da geçiyor diyerek bir tek içkiden uzak durup, diğer zarar vericiler için bu korunmayı yaşamadığı sürece, bir tanrının gözüne girmiş olmayacaktır ve beynine verdiği zararın neticesini yaşamaktan kurtulamayacaktır!

O halde mesele, adı geçen bir nesneyi dışlayarak kenara çekilmek değil, verilmek istenen ruh itibariyle işaret edilen hedefin gözetilmesi ve bu sayede, gereğinin her tür koşulda yerine getirilmesinin sağlanmasıdır.

Yaşam, dinamik bir süreçtir! Bugün bilemediğimiz sayısız şey hakkında belki de ileride değişik bilgiler ortaya konabilecektir. Ama yaradılış kanunları dediğimiz sünnetullah gerçekleri hiçbir koşulda değişmeyecektir ve insanların her koşulda, bu ruha işaret eden Kur'an gerçeklerini değerlendirmek suretiyle korunmaları zorunluluğu ortadan kalkmayacaktır!

Kur'an'ın açıklamalarının “kelimeler” düzeyinde kayıt altına alınmasının ve ruhu itibariyle işaret ettiklerine yönelmemenin nelerle sonuçlanabileceğini umarım biraz daha iyi görebilmemiz mümkün olmuştur bu açıklamalarla...

www.ahmedbaki.com