Ne
diyoruz?... "Hayrın
ve şerrin ALLAH'tan olduğuna iman ediyorum". Bunu
hepimiz diyoruz!. "Âmentü"yü
okurken, "hayrın ve şerrin "ALLAH"tan olduğuna
iman ediyorum" diyorsunuz.... Peki
gerçekten, yürekten inanıyor musunuz böyle olduğuna..? Oysa,
başınıza bir iş geliyor; "falanca böyle yaptı da onun
için" diyorsunuz!... Öbür
yandan da, "gerek hayır ve gerek şer olsun ikisinin de
"ALLAH" tarafından geldiğine iman ediyorum"
diyorsunuz ya "Amentü"de.. Bak
dostum, tekrar et... "
Âmentü Billahi..... hayrıhi ve şerrihi min Allahû Teâlâ"
Hayrın
ve şerrin ALLAH'tan geldiğine, iman ediyorum"
diyorsun!. Peki
bu dediğin gibi mi yaşıyorsun?... Her
olay içinde ve yaşamının her anında
böyle mi düşünüp; olanları böyle mi değerlendiriyorsun? Eğer
dediğiniz gibi yaşayamıyorsan, "Âmentü"nün bu
şartına iman etmiyorsun demektir. Teypte
"Âmentü"yü defalarca tekrar eder ezberletirsen,
papağan da defalarca tekrar eder!.. Senden
de bu kelimeler tekrar tekrar çıkabilir... O takdirde, sana da mü'min,
yani bunlara iman etmiş, derler; ağzından çıkanlara bakarak... Ancak,
her an, karşılaştığın her fiilde; -"hayır
ve şer" hepsi de ALLAH tarafından bana geldi, "O"nun
takdiri üzere bu olay benim için oluştu!.. diyemiyorsan;
sen, henüz "Âmentü"deki bu hükmü kabul etmiş değilsin!.
Bak
şu âyetin anlamını iyi kavra... Sonra da ister "İMAN
ET", istersen de reddet!.. Keyfin
bilir... "...EĞER
ONLARA BİR HAYIR GELİRSE; -BU
ALLAH`TANDIR!.. DERLER... EĞER
ONLARA BİR ŞER GELİRSE; -BU
SENDENDİR!.. DERLER... DE
Kİ: -HEPSİ
ALLAH`TANDIR!." (4-78) Kurân-ı
Kerim’in bu hükmünü kabul ve tasdik ediyor musun, etmiyor
musun? Mü'min,
"âmentü"ye iman eden; bu esaslara "iman"
eden demektir!.. Sen şimdi mü'min misin, değil misin? "Hayrıhi
ve şerrihi min ALLAH" ifadesinin idrakında mısın ve bu
prensibi kabul ediyor musun ?... Bu
gerçeği kavradıysan mesele yok!. Bu
gerçeği farketmiş ve idrak etmiş değilsen; benim yönümden
yine mesele yok!... Beni ilgilendiren bir konu değil!.. Bak
dostum, olay senin sorunun!. Sen tek başına Âhıret denen ölümötesi
yaşama geçeceksin, diri diri mezara gireceksin ve o mezarda
milyarlarla sene, dünyada elde ettiklerinin sonuçlarını yaşayacaksın;
hoş veya nahoş!. İster
Kur`ân hükmüne dayanan "Âmentü"deki bu
prensibi kabul eder ve ona göre yaşamına yön verirsin; istersen
de iman etmez, kabul etmez, dilediğin gibi yaşar, sonuçlarına
katlanırsın!. Şimdi
burada önemli olan bir sual var... Niçin
"Hayrıhi ve şerrihi min ALLAH" deniyor da "min
Rabbihi" denmiyor?... Yani,
"hayır ve şerrin", "Rab"binden
olduğu değil de "ALLAH"tan olduğu ifade
ediliyor. "Hayır
ve şer ALLAH"tandır,
"Rab"binden değil!... Çünkü senin nefsinden
zuhur eden şeyler senin "Rab"bindendir. Karşındakinin
nefsinden zuhur eden şeyler de onun "Rab"bindendir.
Buna
karşın tümüyle her varlıktan denince, bütün varlıkların "Rab"bı,
"Rabbülâlemin" olan "ALLAH"tır!..
"ALLAH"
kendindeki hangi mânâyı ortaya çıkarıp seyretmeyi dilemişse,
o isimler bileşimini ortaya koymuş; ve o terkibin mânâsı, o
fiilin "Rab"bı olmuştur!.. Bu
yüzdendir ki, bütün fiiller, o fiilin yaratıcısı olan Rabbül
Âlemin"den, yani "ALLAH" tarafındandır!.
Onun için denmektedir ki "Hayrıhi ve şerrihi min Allahû
Teâlâ"... "Min Rabbihi" değil.. "HAYR"
ya da "ŞER" diye nitelendirdiğin olaylar, ALLAH'ın
türlü isimlerinin mânâsı olarak senin karşına gelmektedir!. Yani,
senin karşılaştığın "hayır ve şer" diye tanımladığın
bütün olaylar, "ALLAH" isimleri ile işaret
edilen mânâların, fiiller âleminde, ef`al âleminde ortaya çıkmasıdır.
İşte
bu sebepledir ki, "karşılaştığın olayı kişiden veya
hayvandan veya cinden bilme; ALLAH`tan bil"dir "Âmentü”nün
bu prensibinin mânâsı. Sen
ne zaman ki ALLAH'tan bilmez de, birimden; yani belli bir
isimden, falanca ya da filancadan bilirsen; o fiili meydana getiren
gerçek fail olarak ALLAH'ı bilmezsen "ALLAH"tan
gâfil oldun demektir!. Veya
bir diğer ifade ile, ALLAH'ın senin yetişmen amacıyla o
fiili, o olayı meydana getirdiğini ve senin karşına çıkardığını
farketmezsen "ALLAH"tan perdelenmiş olursun. Oysa
amaç, her şeyin sahibi olan ve heran her şeyde murad ettiğini
yapan "ALLAH'a iman" ile bu dünyadan
geçip gitmek en azından... Yani,
ALLAH'ı müşahede etmek!. Yani, "ALLAH"a
şehâdet etmek!... "Eşhedü...." diyebilmek!.. Öyleyse
başına gelen hayrı ve şerri birimden değil, -"birim"
tabirini en geniş anlamı ile kullanıyorum, ve bu yüzden bir isim
kullanmıyorum- ALLAH'tan bilmek zorundasın. Bu
nedenledir ki, eğer mü'min olarak bu dünyadan geçip
gitmek istiyorsan... "Hayrıhi
ve şerrihi min ALLAH" cümlesini her an hâfızanda tutup;
bütün olaylara ve birimlere "MİN ALLAHÛ TEÂLÂ" yani
"ALLAH`TAN" anlayışı ile bakmak mecburiyetindesin,
!.. Bunun
aksine bir düşünüş, seni, farkında olmadan "Âmentü"
prensiplerine iman çizgisinden çıkartıverir!.
|
||||||||||
